تركوا بفخّ غدوة * في غير منازل الوطن كانوا كراما هيّجوا * لا طائشين و لا جبن غسلوا المذلّة عنهم * غسل الثّياب من الدرن هدي العباد بجدّهم * فلهم على الناس المنن و أنشد ابن موسى بن داود بن سلم لأبيه في أصحاب فخّ ( تا آخر ) » . محدّث قمى ( ره ) در منتهى الآمال ضمن ذكر شرح اولاد امام حسن مجتبى - عليه السلام - تحت عنوان « ذكر حال ابو على حسن بن حسن بن الحسن المجتبى - عليه السلام - و ذكر اولاد او ، و شرح واقعهء فخّ و شهادت حسين بن على و غيره » گفته : « و اما حسين بن على شهيد فخ - پس او را جلالت و فضيلت بسيار است و مصيبت او در قلوب مسلمانان و دوستان خيلى اثر كرد ، و فخّ نام موضعى است در يك فرسخى مكّه كه حسين با أهل بيتش در آنجا شهيد گشتند از أبو نصر بخارى نقل شده كه او از حضرت جواد - عليه السلام - نقل كرده كه فرمود : از براى ما أهلبيت بعد از كربلا قتلگاهى بزرگتر از فخّ ديده نشد ( تا آخر كلمات او ) » . و در تتمة المنتهى نيز بشرح حال او بطور اجمال پرداخته و در آخر گفته ( ص 164 ) : « و كيفيّت واقعهء فخّ و شرح شهادت حسين بن على در كتاب منتهى الآمال در احوال فرزندان امام حسن - عليه السلام - بتفصيل رقم شد به آنجا رجوع شود ان شاء اللّه تعالى » . هندوشاه بن سنجر بن عبد اللّه صاحبى نخجوانى در تجارب السلف ضمن ذكر خلافت « هادى بن مهدى » و حوادث واقعه در زمان او گفته : ( ص 133 - 134 ) « خروج صاحب فخ و كشته شدن او - فخ موضعى است بحجاز ، و صاحب فخ حسين بن على بن حسن بن حسن [ بن حسن ] بن على بن أبى طالب را گويند . حسين از بزرگان بنى هاشم بود و از تحمّل جور و حيف ملول شد ؛ و در مدينه خروج كرد ، و بسيار خلق متابعت او كردند و اتّفاق افتاد كه از عامل مدينه بر بعضى